Onze geadopteerde Galgo, haar verhaal van leed naar geluk.

7789676
Dicha 2012

In 2012 besliste we een windhond te adopteren. Deze honden zijn zo gemakkelijk en lief, ondanks dat ze zoveel meemaken. Ze worden mishandeld of achter gelaten voor dood en wanneer ze dan gered worden door een organisatie, passen ze zich razendsnel aan. Net zoals onze Galgo. Ik plaatste op een oude blog al eerder een berichtje erover (lees het hier). Ondertussen is ze al een hele tijd bij ons en ik kan mensen alleen maar aanraden om voor een Galgo te gaan. Dicha is de meest zachtaardige hond die er is. Ze doet niets of niemand kwaad en kan perfect met de kindjes overweg. Ze worden normaal ingezet voor de jacht, maar daar merken onze kippen Kukel en Ku niets van, ze lopen gewoon samen in de tuin zonder dat Dicha er naar omkijkt.

In de zomer vindt ze het heerlijk om in de zon te liggen op het gras of de warme tegels. Ze kan dan heel erg genieten. Wanneer het haar te warm wordt, gaat ze lekker afkoelen onder de trampoline. Even gek doen ? Ja hoor, daar houdt ze ook wel van. Als je een stemmetje gebruikt en in je handen klapt, zet ze een paar spurtjes in rond de volledige tuin. Even later is ze dan lekker moe en rust verder uit op het gras 🙂

Wandelen doet ze ook heel graag, je hoeft nog maar de schoenenkast open te doen en ze begint ze springen. In de wintermaanden zijn het wel kortere wandelingen en liefst met een jasje aan want ze heeft het snel koud ! Als we terug binnenkomen, legt ze zich meteen tegen de verwarming aan. Meestal dekken de kindjes haar ook nog eens toe met een dekentje. Dicha vindt dat allemaal prima en slaapt gewoon lekker verder.

Wij zijn heel blij met haar in ons leven en hopen dat ze nog héél lang bij ons mag blijven!! Alleen verlangt mijn hart al een hele tijd naar nog een snoetje, neeee geen baby, maar een vriendje voor Dicha. De kindjes delen mijn mening, het is tijd dat Dicha een vriendje krijgt ! Nu alleen papa nog zover krijgen 😉

Lees ook even de eerste e-mail van Caroline, de geweldige dame die Dicha (Pili vond in Spanje). Regelmatig houden we nog contact, in het begin was dat via mail, maar later kwam Facebook. Ze kwam ook nog een keertje op bezoek, dat was gezellig. Daarna maakte ze een uitgebreide wandeling, ik denk dat ze hier beide erg van genoten hebben. Caroline zal bij ons altijd welkom zijn. Ik heb al haar mailtjes nog bewaard, ze is altijd super lief geweest en kan haar niet genoeg bedanken daarvoor !

Dag lieve Evelyne, Marco en kindjes,
Wat ben ik blij van jullie iets te horen!!
Eerst en vooral wil ik jullie (ook in naam van Pili) heel erg bedanken dat jullie deze lieve meid een kans op een mooi leven willen geven.
Tot iets meer dan een maand geleden zag het er een heel pak minder rooskleurig uit, ik denk dat…hadden we haar niet zien liggen op straat in het dorp, dat ze er nu niet meer zou geweest zijn.
Je hebt waarschijnlijk ons verhaal gelezen op de website van Ace. Ik was heel blij dat Fabienne het heeft opgenomen in haar dagboek.
We waren in het dorp om boodschappen te doen (wij wonen in een klein gehuchtje in het binnenland van Andalucía, op ongeveer een uurtje van Málaga) toen ik een graatmager hondje zag liggen. Ik kon het maar niet uit mijn hoofd zetten terwijl we boodschappen deden, ze zag er zo onderkomen uit…wist zelfs niet of ze nog wel leefde..
Maar goed, bij het buiten komen ben ik op zoek naar haar gegaan en heel gek…ze stond aan de andere kant van de straat, aan de vuilbakken, vlakbij waar wij buiten kwamen van het boodschappen doen…niet waar ik haar eerst gezien had..alsof ze het wist dat ik op zoek was naar haar.
Ik dacht dat het nog een galgopup was omdat ze zo klein en magertjes was en ik kon het niet over mijn hart krijgen haar daar alleen achter te laten in een dorp waar niemand naar haar keek en haar aan haar lot over liet…
En zo is de kleine mie bij ons binnen gekomen. Ik heb dan contact met Fabienne van Ace opgenomen en met Greyhounds rescue om te weten of zij Pili wilden helpen door ze op de website te plaatsen. En Fabienne was onmiddellijk gegrepen door haar verhaal.
Ze is op de website terecht gekomen en wonder boven wonder, na amper 3 dagen was ze gereserveerd…door jullie dus 😉
Sinds 7 februari is ze dus bij ons en de weg die ze intussen heeft afgelegd is ongelooflijk!! Ik ben heel heel trots op haar, want ze past zich perfect aan aan het leven in huis (dat kennen de Spaanse hondjes over het algemeen niet), ze is superlief met onze honden (beetje naar de onderdanige kant soms, vooral met de grote), ze heeft nog niet 1 keer een plasje binnen gedaan, ze kan al zitten en pootje geven…etc etc
Wij hebben naast Pili nog 3 hondjes: Marieta (ook een galgo uit Spanje, nu 12 jaar oud intussen), Viggo (weimaraner, 4 jaar oud) en Balou (straathondje uit Spanje, ook 4 jaar). We hebben ook 2 poezen, maar die leven in een apart gedeelte van het huis (onze weimie en katten, dat gaat spijtig genoeg niet). Ik heb Pili nog wel niet getest met poezen, misschien moet ik dat toch eens proberen voor ze naar jullie komt. Met andere honden alvast geen probleem!! En kippen…dat weet ik ook niet, maar die zitten in een hok veronderstel ik.
Heb vandaag nog foto’s genomen van de pruts, ik zal eens een selectie maken. Onze internet verbinding is niet zo betrouwbaar de laatste tijd, maar ik bezorg je zeker nog wat info en foto’s.
Hoe komt het dat jullie voor Pili gekozen hebben eigenlijk? Moet niet makkelijk zijn te kiezen tussen al die hondjes. Maar jullie hebben dat goed gedaan hoor, want dit beestje is werkelijk fantastisch!!! Ik ben er eerlijk gezegd zot van, ze is de liefste en makkelijkste van de hele bende, echt waar! En mijn hart breekt als ik denk dat ze er binnenkort niet meer zal zijn, maar ik hoop dat jullie haar even graag zullen zien als wij hier en dan komt alles zeker goed!
Ze ligt nu in haar mandje te naast mij, af en toe kijkt ze eens of ik er nog ben en dan doet ze haar oogjes weer toe, de schat!
Mochten jullie nog vragen hebben, laat maar horen hoor, hoe meer jullie weten op voorhand, hoe beter.
Heel veel groetjes  en een pootje van Pili,
Caroline

Het enige wat ik kan zeggen, als je op zoek bent naar een hond, denk ook zeker eens aan adopteren. Het hoeft niet altijd een pup te zijn ! Dicha was net een jaar toen we haar kregen denk ik. Haar aanpassing was moeilijk en duurde toch enkele maanden. Ze had last van verlatingsangst en beet ook veel stuk. De kindjes moesten dus altijd zorgen dat hun speelgoed opgeruimd was voor ze gingen slapen want anders zou het de volgende dag stuk zijn. Ik heb vaker midden in de nacht staan kuisen na een nachtvoeding omdat ze weer had binnen gedaan. De tranen stonden me dan in de ogen omdat ik zo vermoeid was door het slaapgebrek dat je hebt met een pasgeboren baby. Gelukkig beten we door en gaven haar de tijd om te settelen en haar plaats te vinden binnen ons gezin. Met succes ! Enkele maanden erna was ze een hele andere hond. Ik denk dat ze Caroline ook wel gemist heeft, ze was waarschijnlijk ook de eerste persoon die haar liefde gaf na zo lange tijd en dan opeens werd ze op een vliegtuig gezet naar België. Ook was ze in Spanje ‘s nachts en overdag altijd samen met de andere honden. Bij ons sliep ze alleen ‘s nachts…

Dicha 2017

 

De Galgo die we nu hebben, zo bestaan er geen twee. Ik ben erg blij dat we haar gevonden hebben tussen alle andere hondjes die een baasje zochten. We adopteerde haar via de organisatie ACE SHIN. Daar stuurde we een formulier met de aanvraag en even later kwamen ze bij ons langs om alles te controleren. Ze gaven hun goedkeuring en vanaf dan werd alles in orde gemaakt voor de adoptie. De meeste honden verblijven in Spanje en komen dan met het vliegtuig naar België. Realiseer je wel dat de meeste van hen heel wat hebben meegemaakt. En ondanks dat, zijn het toch hele dankbare wezentjes die je veel liefde terug zullen geven. Het enige dat ze terugvragen, is GEDULD !

Wij hopen alvast dat ze nog vele jaren bij ons zal zijn ♡

Liefs  ℰ.

▪ ▪ ▪
✖Volg mij op Instagram

✖Like mij op Facebook

✖Voeg mij toe op Pinterest

✖Volg jij me al op Bloglovin’ ?